بوستان ملت با 34 هکتار به عنوان یکی از بوستان های بزرگ تهران محسوب می شود که طراحی پارک نامنظم را، به سبک پارک های انگلیسی، شخصی به نام پوسن Posen انجام داده است.
مجسمه مادر و امیرکبیر از معروفترین تندیس هایی هستند که در این بوستان نگه داری می شوند.
بوستان ملت با 34 هکتار به عنوان یکی از بوستان های بزرگ تهران محسوب می شود که طراحی پارک نامنظم را، به سبک پارک های انگلیسی، شخصی به نام پوسن Posen انجام داده است.
مجسمه مادر و امیرکبیر از معروفترین تندیس هایی هستند که در این بوستان نگه داری می شوند.
پارک لاله که تا پیش از انقلاب 57 پارک فرح نام داشت، از بوستان های بزرگ شهر تهران است. این پارک در سال 1345 به در خواست فرح پهلوی از پادشاه بنیان شد. پیش از آن یک منطقه نظامی بود که برای اسب دوانی و رژه مورد استفاده ارتش قرار داشت و جلالیه نامیده میشد. مساحت این پارک ۳۵ هکتار است. در این پارک گونههای متفاوت گیاهی موجود است که مهمترین آنها عبارتند از : چنار، اقاقیا و کاج تهران
۱۶۰ سال پیش ناصر الدین شاه دستور ساخته شدن این کاخ رو داد که سبک معماریش خیلی جالبه چون هم ایرانیه و هم اروپاییه. چیزی که تو دید اول توجه تون رو جلب می کنه آیینه کاری های فوق العاده و تابلو های نقاشی و سر سراها و پله های و مناظر عالی این کاخه. تو طبقه اول این کاخ می تونین کرسی خونه و حوض خونه ش رو ببینین. همه اتاق ها و تالارای این کاخ با تابلوها و نقاشی ها و اشیای گرون قیمت تزئین شده. به نظر من مهمترین تالارای این کاخ، تالار جهان نما و تالار آئینه س که تو طبقه دومه. ۱۵ ساله که مردم می تونن از این کاخ و آثار هنری دوره قاجار و پهلوی که توش وجود داره دیدن کنن.
پارک شهر یکی از قدیمیترین بوستانهای تهران است که در مرکز شهر تهران قرار دارد. این پارک در اراضی محله سنگلج واقع شده و تاریخ تأسیس آن به سال 1339 خورشیدی بازمیگردد.
مساحت این پارک تقریباً 25 هکتار است و از شمال به خیابان شهید فیاضبخش، از جنوب به خیابان بهشت، از شرق به خیابان خیام و از غرب به خیابان وحدت اسلامی (شاپور سابق) محدود میشود. این پارک دارای 8 ورودی میباشد.
بوستان قیطریه یکی از بوستانها (پارکها)ی شمال شهر تهران است. این بوستان در شمال بزرگراه صدر و انتهای خیابان قیطریه واقع است و از شمال به فرمانیه، از جنوب به میدان پیروز و بزرگراه صدر، از شرق به چیذر و از غرب به قیطریه و شریعتی محدود میشود. بوستان قیطریه در گذشته باغی متعلق به خواهر تنی ناصرالدین شاه قاجار بوده و به روایت تاریخ میرزا تقی خان امیر کبیر ساختمانی که اکنون محل فرهنگسرا و کتابخانه پارک می باشد و در ضلع شمال غربی پارک واقع شده است را در آن احداث نمود. در ابتدأ این باغ بافتی جنگلی داشته است.
آدرس : ارگ تهران، از شمال به میدان و خیابان امام خمینی (ره)، از شرق به خیابان ناصر خسرو، از غرب به خیابان خیام و از جنوب به خیابان پانزده خرداد محدود میشود.
افغانها پس از تصرف تهران در سمت شمال این محوطه پلی ساختند که در مقابل آن دروازه ای احداث شد که آن را ارگ نامیدند. ارگ تهران و برخی از ساختمانهای درون آن ساخته دوران صفوی و زندیه است. این ارگ در زمان آغامحمدخان تقریباً در شمال تهران آن زمان قرار داشت و یک طرف آن به حصار شهر و طرف دیگرش متصل به شهر بود اما در سالهای بعد و با توسعه شهر تهران و ایجاد خیابانهای جدید، ارگ در نقطه مرکزی تهران قرار گرفت.
تئاتر شهر تهران به عنوان مهمترین مرکز تئاتر حرفه ای ایران و استوانه استوار معماری شده تئاتر میهن اسلامی و کعبه آمال و آرزوهای اهل تئاتر است.
مرکزی که به مدد اهل تئاتر و برنامه ریزی مدیران روز به روز در مسیر تحول و پویایی هنر نمایشی به حر کت پویای خود ادامه میدهد .
آنچه که امروزه با نام تئاتر شهر تهران زبان زد خاص وعام است و به عنوان تنها مرکز تئاتر حرفه ای کشور مشهور شده است و اهل فرهنگ و هنر برای این ساختمان قدیمی و ویژه ارزش و جایگاه بخصوصی و ویژه ای قایل هستند ساختمانی است مدور و استوانه ای زیبا در محلی که در امتداد یکی از قدیمیترین خیابانهای شهر تهران و در تقاطع دو خیابان انقلاب و ولی عصر( عج) در ضلع غربی پارک دانشجو در چهار راه ولیعصر بنا شده است .
1- پیست اسکی ایستگاه هفتم
این پیست از پائین قله توچال ( 3850 متر ) شروع شده و به هتل ( 3550 متر) ختم می شود. طول پیست 1200 متر می باشد و با توجه به حضور مربیان مجرب و شیب بسیار مناسب پیست ، مکانی فرح بخش جهت استفاده دوستداران اسکی می باشد.
در این پیست برای سهـولت در رفت و آمد اسـکی بازان عـزیز یک تله سـی یژ ( دوپل مایر) و یک تله اسکی تعبیه گردیده است.
پنج محله، پنج نام! این تمام چیزی است که کن امروز از بزرگی و شکوه گذشته به یادگار دارد. کنی که یک روز محدوده اش از میانه جاده چالوس بود تا جنوب شهر تهران، امروز در این پنج محله خلاصه می شود. سرآسیاب «جردن» کن! می توان گفت سرآسیاب «جردن» کن است. در ضلع شمالی و نزدیک به شهران و جاده سولقان. به همین خاطر از شمال منطقه ـ سرآسیاب ـ شروع می کنم. به هرحال در این بلاد تمام رده ها به شمال شهر ختم می شود!اما قبل از وارد شدن به محله، طرح این پرسش بد نیست که چرا «سرآسیاب»؟
این کلیسا در سال ۱۹۵۵ م به دستور کشیش (تور ما ناصری) بنا شد. وجه تسمیه این کلیسا به این گونه است: پنطی کاست عبدی از اعیاد یهود و به زبان عبری به معانی پنجاهمین است، یعنی پنجاهمین روز از عید که در آن روز روح القدس ظهور می نماید. چون تاریخ اتمام ساخت این کلیسا مصادف این روز است، لذا نام پنطی کاستی را بر آن نهاده اند.